Кабатлайым Исеменде Раиль Уметбаев, Ляйсан Билалова

Осраттым да, әллә нишләп куйзым
Күҙ алдымдан китмәй күҙҙәрең
Белһәң ине, йәнем, шул күҙҙәрҙе
Ғүмерем буйы мин бит эҙләнем

Ҡабатлайым хинен исемеңде
Онотолоп күккә осамын
Йәшәүҙәрем һинең өсөн ерҙә
Яратып мин һине туймайым

Ҡабатлайым хинен исемеңде
Онотолоп күккә осамын
Йәшәүҙәрем һинең өсөн ерҙә
Яратып мин һине туймайым

Күҙҙәреңә ғашиҡ, күҙҙәренә
Әх ул һинең серле күҙҙәрең
Кәрәк тиһәң әгәр, ғүмер буйы
Мин көтөрмен һине, көтөрмен

Ҡабатлайым хинен исемеңде
Онотолоп күккә осамын
Йәшәүҙәрем һинең өсөн ерҙә
Яратып мин һине туймайым

Тауышыңдан һинең ҡанатланам
Ишетәм дә осам ҡабаттан
Башҡа берәү булмаҫ минең кеүек
Һине шундай өҙөлөп яратҡан

Ҡабатлайым хинен исемеңде
Онотолоп күккә осамын
Йәшәүҙәрем һинең өсөн ерҙә
Яратып мин һине туймайым

Ҡабатлайым хинен исемеңде
Онотолоп күккә осамын
Йәшәүҙәрем һинең өсөн ерҙә
Яратып мин һине туймайым

Йәшәүҙәрем һинең өсөн ерҙә
Яратып мин һине туймайым