Мәңгі Түсім Jas Mansa

Сен – нәзік, тылсым түс
Саған мәңгі арбалдым
Сүйе-сүйе шаршадым
Мәңгі ұйқы аңсадым

Бар ойым тек сен жайлы
Түнмен бірге сен ояу
Көлеңкеңмен сырласам
Жүрегімде жұмбақ дау
Қадамыңда сыбдыр бар
Әр демінде жасырын
Қара ай астын тыңдадым
Саған қайта ғашығам

Көргім келеді өзіңді
Келші маған, өтінем
Құпияңды ашсам деймін
Жылуыңды сезінем
Есімнен мүлде адастым

Бар ойым тек сен жайлы
Әр әуенде сен ғана
Түн ішінде адасам
Сенсіз мен де жоғалам
Құлағымда сыбырлап
Жүрегімде сыр қалам
Сенің тылсым үніңмен
Миллион рет оянам

Өзімді өзім жоғалттым
Түнгі шуақ жанарында
Періштем бе, әлде түс пе
Аңсай берем араныңда
Бәрін кеш түсіндім енді
Жүрегімде құпиям
Сені ұмыта алмай келем
Тылсымға тағы ұмтылам
Ішімдегі от сөнбейді

Жолымыз екіге айырылды
Көлеңкеге батып біз
Бөтен болып барамыз
Ұмыта алмай тағыңыз
Түн ішінде жоғалған
Жарқыраған із сынды
Көздің қара ұшындай
Жүрегімде сыр тынды
Үнсіз ғана тарадық

Бар ойым тек сен жайлы
Әр әуенде сен ғана
Түн ішінде адасам
Сенсіз мен де жоғалам
Құлағымда сыбырлап
Жүрегімде сыр қалам
Сенің тылсым үніңмен
Миллион рет оянам

Сен – менің мәңгі түсім
Сен – менің соңғы әнім
Тылсымым, жасырын үнім
Мәңгілікке таңдалғаным